“Samen zijn we 100%”
Jolanda Michiels is Eerst Verantwoordelijke Verzorgende (EVV’er) voor Mia. “Ik steek in de loop van de dag regelmatig mijn hoofd om de deur bij Mia: alles goed hier? Laatst zag ik dat ze verdrietig was en ben ik bij haar gaan zitten om te vragen wat er speelde. Om haar op te fleuren zijn we samen beneden een taartje gaan eten. Ik omschrijf het graag zo: samen zijn we 100 procent. Soms is Mia 90 procent en doe ik 10 procent. Maar als ze 60 procent is, doe ik 40. Net wat er nodig is.”
Dit verhaal is onderdeel van ons boek De Anna Beweging 2025.
In hun kracht
Samenredzaamheid is een begrip dat goed past bij hoe Jolanda haar werk doet. “Ik werk hier al 25 jaar. Vroeger namen we bewoners veel meer uit handen, maar waarom zou een verzorgende iets voor je moeten doen dat je ook zelf kan? Ik zet mensen liever in hun kracht.”
De verandering naar het steeds meer samen doen roept soms vragen op, bij bewoners, familieleden en collega’s. Een goed gesprek maakt dan veel verschil, weet Jolanda. “Als iemand hier komt wonen, leggen we meteen al uit hoe we werken en waarom we dat doen. We noemen dat het ‘samenzorggesprek’. Naasten weten dan al hoe het hier gaat en welke rol zij daarin kunnen spelen.” Dit vraagt ook van zorgprofessionals om op een andere manier te denken. “Dat is voor sommige collega’s echt wel even wennen. Begrijpelijk, want sommige collega’s willen in eerste instantie blijven zorgen, zoals ze altijd al deden. We voeren daarover vaak het gesprek en we krijgen ook trainingen hoe we hiermee om kunnen gaan.”
“Soms wil ik gewoon een pyjamadag”
Lees ook het verhaal van Mia (80). Zij woont nu 6 jaar op Anna Heuvel. Mia benadrukt: “Ik kan nog heel veel zelf.”
Bewuste tijd dankzij welzijnsmedewerkers
Het is wat Jolanda betreft wel belangrijk om bewoners niet tekort te doen, ook niet als er minder personeel is. “Je gunt het bewoners ook om af en toe lekker lang te douchen. Wij hebben het daar soms te druk voor. Gelukkig hebben we bij Anna tegenwoordig welzijnsmedewerkers die daar wel de tijd voor kunnen nemen. En ook een mantelzorger kan daarin een rol spelen. Uiteindelijk gaat het erom dat je mensen blijft zíen. Warmte, dat is én blijft de kern van ons werk.”
