In Vincents huiskamer is iedereen welkom
De zon schijnt door de vitrage en zet Vincents huiskamer in een zacht licht. Hier in Anna Nicasius ruikt het naar de soep die op het fornuis staat te pruttelen. De ruimte is sfeervol en levendig. In deze huiskamer ontmoeten bewoners, buurtbewoners én collega’s elkaar. We nemen een kijkje achter de schermen.
Dit verhaal is onderdeel van ons boek De Anna Beweging 2025.
Huiskamerassistent Linda schenkt koffie in een thermoskan en zet vast de soepkommen klaar. “Er komt zo een groepje medewerkers lunchen. Die lusten best een kommetje preisoep. Ze zijn weer vroeg begonnen vandaag.” Straks begint ze aan het avondeten. “Vanavond eten we macaronischotel. Misschien helpen er bewoners of bezoekers mee.” Collega Anne is verzorgdende en vult aan: “Dat is goed voor het gevoel van eigenwaarde van de bewoners. Dat doen we trouwens op de afdeling ook wel hoor, samen koken. Wat het hier extra bijzonder maakt, is dat er ook ouderen komen die niet bij ons wonen.”
Huiselijk en gezellig
De huiskamer straalt uit dat iedereen hier welkom is. Comfortabele leunstoelen voor de tv, een krantje ligt klaar. Op een tafel in de hoek ligt een half afgemaakte legpuzzel. 1000 stukjes, staat op de doos. De reproducties van schilderijen van Rembrandt en Vermeer aan de wand, de verse snijbloemen en de sfeervolle houten kasten maken de ruimtelijk huiselijk en gezellig.
“Deze ruimte stond leeg na verhuizing van onze dagbesteding. We wilden graag voor meer verbinding zorgen, binnen onze eigen muren én met de buitenwereld. Daarom hebben we hier een huiskamer voor iedereen van gemaakt: bewoners, collega’s en omwonenden zijn hier welkom. Al snel na de opening zagen we dat steeds meer mensen Vincents huiskamer weten te vinden, ook van buiten”, vertelt teammanager Remco van de Kerkhof. Hij is even aangeschoven voor een kop koffie.
Contact met collega’s
De collega’s die inmiddels zijn binnengelopen voor hun lunch, zijn blij met deze nieuwe ruimte. “Je komt nu veel sneller iemand van een andere afdeling tegen. Ik spreek nu ineens met collega’s waar ik eerst bijna nooit mee sprak”, vertelt Ingrid. Haar collega Petra vult aan: “Voor veel bewoners is het echt een uitje om hier koffie te komen drinken. Even een andere omgeving, daar klaren ze van op. Ook familie komt hier graag zitten. Hier kunnen ze even samen zijn met een bewoner, zonder de afleiding die er op een afdeling kan zijn. Hier is levendigheid en tegelijkertijd ook rust.”
Heerlijk eten
De huiskamer is ook bedoeld voor mensen uit de wijk. Toos, geboren en getogen in Heeze, duwt haar rollator naar binnen. Ze woont in een appartement naast Nicasius en komt hier elke dag lunchen en warm eten. “Dat ‘moet’ van mijn kinderen”, zegt ze met een glimlach. “Ze zeiden: ‘dan hoef je niet meer zoveel boodschappen te doen.’ Zelf wonen ze geen van allen in Heeze. Zo gaat het nu eenmaal: als ze klein zijn, bepaal jij wat er gebeurt, nu zijn de rollen omgedraaid. En mijn kinderen hebben gelijk. Het eten hier is heerlijk, vooral de aardappeltjes uit de oven. En laatst kregen we kapucijners, wist je dat ik die nog nooit gegeten had?”
Toos wordt dit jaar 90 jaar. “Dankzij de huiskamer loop ik 2 keer per dag naar buiten en kan ik even een praatje maken. Niet dat ik me thuis verveel, zo houd ik van schilderen en knutselen. En als ik genoeg energie heb, speel ik op mijn orgeltje.”
Zorgzame buurt
Teammanager Remco kijkt ondertussen al naar de toekomst, geïnspireerd door het succes van Vincents huiskamer. “Steeds meer mensen willen zo lang mogelijk in hun huis blijven wonen. Dat gaat beter in een zorgzame buurt, waarin we samen voor elkaar zorgen. Onze huiskamer kan daar een belangrijke bijdrage aan leveren. Op het moment zelf én op de lange termijn. Bij Vincents huiskamer leren we mensen uit de buurt al kennen, voordat ze zorg nodig hebben. Zo kunnen we straks beter inspelen op wat zij nodig hebben.” En als hij verder droomt, dan ziet hij het verzorgen van afhaalmaaltijden voor buurtbewoners ook wel zitten. “Nu nog niet. We doen dit stap voor stap. Maar wie weet?”
